• SolAnge

Cookiemonster


Cookies GDPR Wix Compliance Belgium
Photo by Sheri Silver on Unsplash

De afgelopen maanden was het stil in SolAngeblogland. (*)


Ik was druk bezig met de laatste voorbereidingen om te gaan freelancen. Heel even had ik geprobeerd om te freelancen zonder website, zonder socialmediakanalen, maar dat voelde niet goed. Ik voelde me een amateur, ook al had ik een degelijk financieel en businessplan.


Dus ik besloot nog een laatste opleiding te volgen om het freelancen een gezicht te geven met een professioneel logo, een website en de hele reutemeteut errond die je als buitenstaander niet opmerkt, tenzij die er niet is … Een beetje zoals de zolen van je schoenen dus. Je merkt ze niet op, tot er iets aan scheelt en ze zijn echt wel fundamenteel om je comfortabel en veilig voort te bewegen.


Van zodra ik aan de opleiding begon, kreeg ik de ene uitdaging na de andere op mijn bord, los van de opleiding zélf. Er liepen allerlei kleine dingen mis die meer energie en tijd kostten dan ik wenselijk vond. Bij elke hindernis werd ik overladen met tegengestelde adviezen, was er een overvloed aan beschikbare informatie … Ik wist op den duur niet meer waar mijn hoofd stond om dat bol te werken samen met de opleiding. Mijn mentale en emotionele veerkracht werden danig op de proef gesteld.


Het klinkt dan wel grappig, ‘je kan maar beter in het diepe duiken, want in het ondiepe duiken doet zeer’… Het voelde soms toch wel een beetje aan als verzuipen.


Mijn grootste obstakel was het cookiemonster. Neen, niet het blauwe pluizige beestje uit Sesamstraat, maar een echt monster uit GDPR-land, een veel minder kleurrijk en smakelijk tafereel wat mij betreft.


Nadat de website gelanceerd was en ik dacht dat het ergste achter de rug was, huurde ik een juridisch adviesbureau in om mijn algemene voorwaarden, privacybeleid, disclaimer en cookiebeleid (GDPR) op te stellen. Ik had totaal géén zin om me daarmee bezig te houden dus dacht ik, “dat delegeren we lekker, dat is nu eenmaal een voordeel van ondernemer zijn.” 😊


Ik kreeg alle documenten netjes toegestuurd die ik gewoon kon copy-pasten op mijn website. Hier en daar nog wat dingetjes uitklaren en ook dat kon ik afvinken van mijn to-dolijst die eindelijk terug op een kwart A4’tje paste. 😊


Maar toen kreeg ik het document van het cookiebeleid. Met daarin een sectie waarin de verwijzing stond ‘zie IT’.


“Zie wie? IT? Uh … ik heb mijn website zelf gemaakt … dus ik bén in dit geval IT. Maar hier begrijp ik niks van. Wát moet ik hier doen?!“ ging het door mijn hoofd.

Het zweet brak me helemaal uit toen ik ook nog eens las dat de cookiepop-up op mijn website NIET wettelijk in orde was. En vooral toen ik las hoe die dan wél moest zijn én vaststelde dat het platform waarop ik mijn website gebouwd had, niet beschikt over een cookiepop-up conform de Belgische wetgeving en ook niet van plan was dat op korte termijn ter beschikking te stellen.


Dus had ik twee keuzes: settelen voor een niet-conforme website of zelf op zoek gaan naar een oplossing in een materie die heel IT-technisch is, iets wat niet behoort tot mijn kennis, noch tot de materies waar ik energie van krijg, laat staan vrolijk van word.


Ik was niet zo ver gekomen om het nu op te geven, dus ik postte mijn vraag op meerdere platformen, maar vond geen oplossing.


Tegen die tijd was mijn vat met ‘onuitputtelijk optimisme’ redelijk leeg geraakt door de aanhoudende kleine tegenslagen. De moed was me in mijn schoenen gezonken. Het cookiemonster was mijn dromen ingeslopen en ik sliep er niet meer van ... Op mijn intern dashboard gingen er lampjes branden en werd het duidelijk: ‘I’m in too deep. I need to let go and relax in order to find a solution.’


Ik liet de boel liggen, laadde mijn batterijen weer op door leuke dingen te doen en een week later besloot ik me er opnieuw aan te zetten. “Ik ben mijn eigen IT, ik ga dat oplossen”, zei ik.


Dus ik begon bij de eerste cookie en zocht de betekenis ervan op het internet op. En als bij wonder kwam ik terecht op een website die een pasklaar antwoord had op mijn vraag. Eureka. Ik diende alleen nog uit te vissen hoe ik de externe tool waarover ze het hadden aan mijn website kon koppelen en vond dankzij een vriendin een heel behulpzame blogger die de manual daarvoor netjes uitgeschreven had.


Omdat die laatste loodjes echt wel het zwaarst wogen, heb ik deze herinnering ‘cookiemonster’ gedoopt. Want dat voelde zo voor mij. Maar nu ben ik wel superfier dat ik ook deze 5-koppige draak verslagen en vervangen heb door het beeld van dat pluizige beestje uit Sesamstraat.


Hiermee kon ik dan ook de laatste voorbereiding afvinken en me focussen op de volgende stap: getting the word out that I’m available. En af en toe gewoon nog eens naar mijn website kijken en genieten van het gevoel. Ik ben nu zelfs blij wanneer ik mijn cookiebeleid zie. 😊 (**)



(*) Eén van de voordelen van bloggen op mijn eigen site, ik mag de gekste woorden uitvinden en niemand die ze censureert.


(**) Ik begrijp dat dit verhaal weinig steek houdt als je hierin niet thuis bent, maar als je wil weten waarom ik het in Keulen hoorde donderen en de moed me in mijn schoenen zonk, ga je maar eens kijken op https://www.solangebruno.be/privacy-beleid. Hetgeen er verschijnt onder ‘cookies’, meer bepaald het deel dat in het kader staat, dát is het deel waarbij het juridisch adviesbureau noteerde ‘zie IT’.

70 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven