• SolAnge

“Ik wil later van alles worden“

Photo by specphotops on Unsplash

“Wat ga jij later worden?“, een oude rimpelige tante kijkt me vol verwachtingen aan … Ik voel me krimpen terwijl ik mompel: “Ik weet het nog niet”. “Hoezo, jij weet dat niet? Wil jij NIETS worden dan!?”. “Jawel”, stamel ik, “maar ik kan niet kiezen”.


Ik was, schat ik, een jaar of 7 en wist toen gelukkig nog niet dat mijn hoop om daar ‘als ik groot was’, een duidelijk antwoord op te hebben, een even grote illusie zou zijn als Sinterklaas die met zijn paard over de daken rent.


Als 12-jarige wist ik het nog stééds niet, maar we moesten wel een studiekeuze maken … Ik vroeg dus aan de leraar Latijn of ik Latijn moest volgen, mocht ik later advocaat of dokter willen worden … Gelukkig antwoordde hij ‘neen’, zodat ik dat vervelende vak alvast vanaf het tweede middelbaar kon opbergen in het museum van mijn jeugd.


Als 17-jarige zat ik nog steeds met de handen in het haar. Wat moest ik nu kiezen na het middelbaar?! Advocaat om de boeven in de bak te steken? Of beter rechter dan, want die beslist uiteindelijk na het pleidooi van de advocaat? Of gebouwen ontwerpen als architect? Of neen, misschien beter binnenhuisarchitect, alles lekker gezellig en comfy maken? Of machines ontwikkelen als ingenieur? Mensen helpen als psycholoog of maatschappelijk werker? Of trouwkleren ontwerpen zoals ik al voor mijn Barbies deed? Of mensen genezen als arts, maar ja, welke ‘specialisatie dan’, want huisarts leek me ook weer niets …!?


Ten einde raad ging ik naar het centrum voor leerlingenbegeleiding op aanraden van mijn klastitularis en kwam ik daar even ontnuchterd buiten als na de ontknoping van de Sint destijds … “Lees eens de index van de gouden gids en duid daar eens aan wat je allemaal wilt worden”. Moet je echt eens proberen …


Uiteindelijk besloot ik dan maar rechten te gaan studeren ‘omdat je daar alle kanten mee uit kan’. Hoewel ik niet meer zo zeker van die keuze was nadat ik enkele studieboeken daarvan had ingekeken en uit een infosessie begrepen had dat ons rechtssysteem net even anders is dan dat van ‘Judge Judy’. Maar ik wist gewoon niet wat ik wél wou doen, dus werd het rechten …


En … dat bleek totaal niet mijn ding te zijn. Ik slaagde erin de massale hoeveelheid leerstof onder mijn schedeldak te stampen, maar het entertainmentgehalte was beneden alle peil en zo ook mijn motivatie en resterende energie om daarin verder te gaan.


Ik zat weeral met de handen in het haar en wist me geen raad … Hoe kon ik nu een diploma halen in deze wereld waar je schijnbaar zonder diploma ten dode opgeschreven bent?


Economie, logica, psychologie en sociologie waren mijn favoriete vakken, maar ik wilde me in geen enkele richting specialiseren, dus besloot ik handelswetenschappen te gaan studeren, ‘daar kon ik ook nog alle kanten mee uit’. Ik koos als eerste job voor financial auditor want ‘daar kan je nadien nog alle kanten mee uit.’ Zie je het patroon? 😉 Die job bracht me bij verschillende bedrijven, zodat ik overal de sfeer wat kon opsnuiven, maar ook dat was saai, want veel herhaling qua jobinhoud. ‘Same same but diffelent’ zoals ze in Vietnam zeggen. Zo belandde ik 3 jaar later als business analyst bij een bedrijf waar ik niet puur vanuit financieel oogpunt, maar vanuit een soort helikopterzicht de hele onderneming kon analyseren, voorstellen kon doen om te optimaliseren, opportuniteiten kon aankaarten. Ik mocht er bovendien nauw samenwerken met het senior management en leerde er in mijn beleving op 3 jaar tijd méér dan in al mijn schooljaren bij elkaar geteld. Ik mocht ook allerlei projecten leiden, maar toch was een groot deel van mijn job maandelijkse herhaling. En sloeg ook daar de verveling toe. Na 3 jaar de pet van accounting manager en 4 jaar die van office manager gedragen te hebben, waarin ik ook maar matig mijn ei kwijt kon, zat ik eind 2017 ‘in between jobs’, niet wetende wat ik eigenlijk wilde worden.


Nog stééds niet, na al die jaren. Ik wist vooral wat ik niet wou. Ik had ondertussen zelfs loopbaanbegeleiding gedaan waarbij ze me probeerden in allerlei vakjes van bestaande beroepen te passen, maar tevergeefs …


Ik besloot het dan maar zélf uit te vissen en een sabbatical te nemen. Ik had nu immers geen relatie, geen werk, geen verplichtingen, ‘now is the time’ dacht ik! Ik zou eens diep in mijn ziel gaan graven, alles blootleggen en mijn purpose ontdekken. Want die éne purpose had blijkbaar iedereen leek me? Toch? 😉 Huh …


Ik verslond het internet met ogen en oren en kwam op een bepaald moment het filmpje tegen van Emilie Wapnick, ’Why some of us don't have one true calling‘. Toen ik de titel las, begon mijn hart hevig te bonzen en wist ik niet of ik het antwoord nu juist wél of niet wilde weten. Had dan toch niet iedereen ’one true calling’? Op het puntje van mijn stoel zat ik terwijl ze in dat filmpje een quasiperfecte beschrijving gaf van mezelf én mijn leven. Hoe kon zij dat nu wéten!? En daar viel dan het bommetje. ’You are a multipotentialite‘. Een wat?!


Ik vond het herkenbaar wat ze beschreef en had nu een ‘labeltje’ waar ik mezelf onder kon plaatsen, maar wat moest ik daar nu mee? Ik liet het hele gegeven even rusten, sloot me wel aan bij een gelijknamige facebookgroep om inspiratie op te doen, maar verder liet ik het even voor wat het was.


Na nog talloze andere jobmogelijkheden verkend te hebben, gaande van ‘omscholen naar de zorgsector’ over ‘verkopen van natuurzuivere producten’ tot ‘verkopen van ecologische kledij’, kwam jobcoach Elke op mijn pad. “Jij bent een multipotentialist, weet je dat?”, zei ze tijdens het eerste gesprek met fonkelende ogen. “Ik zou Emilie Wapnicks boek eens lezen, daar ga je veel aan hebben!”. Zo gezegd, zo gedaan. Diezelfde avond bestelde ik het boek en een dag later lag het dankzij het blauwe ronde mannetje met een aanstekelijke slogan, in mijn brievenbus.


Er verscheen een glimlach op mijn gezicht toen ik las wat een multipotentialist is. “Multipotentialist: iemand met veel interesses en creatieve doelen … iemand die in veel dingen geïnteresseerd is en die van veel dingen veel weet … iemand die diverse taken goed kan verrichten, een handig en veelzijdig persoon …” (*)


Het boek was op zijn minst gezegd een eyeopener én een hart onder de riem. Ik werkte me door elk hoofdstuk, nam de oefeningen ter harte, liet alles bezinken alvorens verder te gaan naar het volgende stuk en werd al doende alsmaar enthousiaster. Ik was blijkbaar niet de enige die niet kon kiezen, die vele interesses en talenten had. 😊 Bovendien bespreekt het boek verschillende mogelijkheden om als multipotentialist een job voor jezelf te creëren die wél voldoening geeft en niet gaat vervelen. Ik had zelfs onbewust al een aantal van die modellen uitgeprobeerd!


Ik besefte dat de stress van ‘het niet kunnen kiezen’ de keerzijde was van ‘een breed interesseveld én een brede waaier aan talenten hebben’ en dat dát in combinatie met mijn projectmanagement skills net mijn unieke talent is. Of om het even ‘maatschappijcomform’ te benoemen, dat dát nu net mijn specialiteit is.


En zodoende ontstond er stapje per stapje, met aarzelende voetjes, een nieuw hoofdstuk waar ik mijn brede waaier aan talenten aanbiedt als FREELANCE consultant | projectmanager | procesvernieuwer & -verbeteraar | trainer | coach. Ja, een hele mond vol, I know. Het bekt nog niet echt voor een elevator pitch, maar daar werken we nog aan. But you get it right? 😉


Zit jij of jouw bedrijf met een dergelijk vraagstuk of project? Eentje dat niet in één vakje of hokje past? Dat niet valt binnen hr, marketing, sales, finance, maar een beetje van alles tegelijk is? Dat zich beweegt in nieuwe domeinen die nog ontgonnen dienen te worden, of die vele raakvlakken of overlap heeft met andere domeinen? Heb je iemand nodig die perfect weet hoe ver je in die overlap kan gaan vooraleer je een specialist inschakelt? Dat is nu net mijn specialiteit. Het zou dus zomaar kunnen dat ik de persoon ben die jou daarin kan adviseren! Ik zou zeggen ’bel me even op‘, maar kies zelf maar hoe je mij wilt contacteren, we gaan hier geen ’mevrouw Leemans‘ doen he. 😉


(*) Uit het boek ‘Hoe word je alles? Voor mensen die (nog steeds) niet weten wat ze willen worden’ van Emilie Wapnick p. 18


22 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Cookiemonster